Eski şehir yolları ve apartman bloklarının yerini, büyük ve boş binalarla çimen ve otlarla kaplı olan yaya yolları aldı.

Çeçen Cumhuriyeti'nin eski başkentinin merkezinin yerine gelen bu geniş çayır, uzun süre evvel ölmüş olan bir ülkenin üzerindeki yeşil bir kefeni andırıyor. Bu topraklar çok sayıda yerli ve yabancının kanlarını emdiği için bu otlakların kırmızı değil de yeşil renkte olması ilginçtir.

Boş bir arsa üzerinde, Avrupa'nın en büyük camisi olduğunu söyledikleri bir cami inşa edildi. Belki de bunun sebebi, Çeçenlerin hep daha büyük bir şeyler aramalarıdır. "Avrupa'nın en büyük köyü", birileri için Şali; diğer birileri için de Urus-Martan ve diğerleri. Ve şimdi de, "Avrupa'nın en büyük camii var."

Bu caminin temeli, birinci Çeçen-Rus savaşının sonunda, Çeçen başkan Aslan Mashadov zamanında atıldı. Çeçen İçkeriya Cumhuriyeti'nin devlet başkan yardımcısı Vaha Arsanov, bu projeye Türk şirketleriyle birlikte doğrudan dahil oldu, temel atıldı ve camii inşasına başlandı.

İkinci Rus-Çeçen Savaşı'nın başlamasıyla, İçkeriya'daki merkez camiinin inşası da henüz doğanlar ve doğmaya fırsat bulamayanlar da dâhil pek çok Çeçen'in hayatının sona ermesi gibi sona erdi. Benzersiz vahşi savaş, Terek nehri ve Kafkas dağları arasında yerleşmiş küçük ülkeye yeniden geldi.

Yıkım ve ölüm, kan, gözyaşı ve yaşlı, kadın, çocuk, genç erkek ve kızlarla dolu ölüm kampları. Arkasında meydana gelen şiddet, korku, işkence ve cesetler, cesetler yine cesetler... Hesapsız miktarda işkence edilmiş bedenler, Rus kasapların definleri için ailelerinden para istedikleri genç erkekler, 12 yaşındaki ve 12 yaşından büyük kızların cesetleri...

Rus Subaylar; Çeçen halkının sayısını en az 250 bine indirmek için, gençleri öldürme, mümkün olduğu kadar çok Çeçeni sakat bırakarak onların isteklerini bastırma ve cesaretlerini kırma için toplama kamplarında işkence yapma emrini "Başkomutan'dan" aldıklarını açıkça kurbanlarına söylediler.

Beş yıllık korkunç terörün ardından Ruslar, Kremlin terörünü bir Çeçen örtüsüne giydirmeye karar verdiler. Bunun için kuklalarının "seçimini" organize ettiler. Putin dedi ki: "Bombardımanları, "temizlikleri", toplu mezarları durdurmak istiyor musunuz? O zaman Kadırov'u" seçin. Halk Kremlin ayaktakımının bu şantajına dayanamama çaresizliğine sürüklendi ve uysalca onurlarını ve çocuklarının onurlarını seçim sandıklarına atmaya gitti.

Köylerin geceleyin bombalanması olayı bitti fakat bunun yerini, geceleyin adam kaçırmalar aldı. Baba Kadırov, 1937'de Stalin'in yaptığı gece tutuklamaları deneyimini yeniden uyguladı. Dedi ki:

"Kapıya vurun, ve ertesi sabah hiçbir adam olmayacaktır. Çalışmanız gereken yol, budur." O zamandan beri Çeçen köy ve kasabalarında gece baskınları yayıldı. Baba Kadırov'un dediği gibi "adam yok, sorun yok."

Bu deneme "sorun yok", ikinci yarıda başarısız oldu. Ruslar ve Kadırov rejimi için, problemler her gün artmakta. Ve sadece İçkerya'da değil Kafkasya'nın tamamında. Bu sorunlar, Kadırov'un başlıca camiinde bile kendini gösteriyor.

İşgal rejiminin müftüsü Mirzayev, ki ikinci savaşa kadar İçkerya Yüksek Şeriat Mahkemesi'nin başkanıydı, Çeçenya'da bugünlerde hâkim olan bozukluklar hakkında vaaz ediyor. Diyordu ki: "Daha önce hiçbir zaman şimdi olduğu kadar zina olmadı. Sadece bir başınızı sallasanız, kızlar sizinle gelmeye hazır. Üstelik onlar, Allah'a yemin ederim, istekleriyle erkekleri sıkıştırıyorlar."

Bu müftü, bu uygulamalara "Allah'ın bir hizmetçisi" olarak neden karşı çıkmadığını, bu yozlaşmalardan kurtulmak için kişisel olarak ne yaptığını, eğer söylediği gibi Çeçenya'da saf İslam geliştiyse neden bu ahlaksızlıklar olduğunu, gençlerin neden kendisinin vaazlarını dinlemediğini ve Said Buryatski'yi dinleyerek hayatlarını tehlikeye attıklarını söylemedi.

Mirzayev müminlere, Said Buryatski'nin ne kadar kötü biri olduğunu anlatmaya çalıştı. O'nun adının Said değil Aleksander Tihomirov olduğunu, KGB ajanı olarak çalıştığını ve insan şeklinde bir şeytan olduğunu "ortaya çıkardı".

Paradoks şu ki, Mirzayev'in bizzat kendisi KGB tarafından müftü olarak atanmıştır. 

Mirzayev daha da hiddetlenerek gençlere Said'i dinlememelerini, videolarını izlememelerini ve sadece kendisini dinlemeleri çağrısında bulundu. Mirzayev aynı zamanda Allah'a ve zenginlik tanrısı (Mammon-tağut) nasıl kulluk yapılacağını bildiğini iddia ediyor. Ve vaazın sonunda cemaate dönüyor ve diyor ki: "Eğer ben hatalıysam bana ‘sen yanlışsın' deyin ve beni durdurun!"

Ve sonra olağanüstü bir şey oldu. Korkudan titreyen ve hatta farklı bir yoldan düşünmeye bile cesaret edemeyen kölelerin bulunduğu cemaatin arasından genç bir adam sesini yükseltti: "Yalan söylüyorsun! Said bir Müslüman ve O, doğru yol üzerindedir." Kadırov'un mescidinde böyle sözler ancak bir yıldırımla karşılaştırılabilir. Diğerleri gibi sufi takkesi giyen bu genç, Mirzayev'i yalancılıkla suçladı. Silahlı kişiler, O'nu derhal çevirdi ve alıp götürdü. O'nu bir daha kimse görmedi. (video linki)

Fakat kukla TV kanalında güya Kadirov'un vekili Delimhanov (BAE'deki politik cinayetlerden dolayı Interpol'ün arananlar listesinde)'u patlatmayı denerken öldürülen genç ile Kadirov'un müftüsüne camide karşı gelen gencin aynı kişi olduğunu gösteren bazı belirtiler var.

Bu genç Müslüman'ın bu ameli, ancak ölüme yürüyen bir Mücahidin şahadetiyle, işgalcileri ve din ve vatan hainlerini havaya uçurmasıyla karşılaştırılabilir. Şehidin sözleri, açıkça Mirzayev'in yalanlarını havaya uçurdu. Ve O da diğer şehitler gibi, Hakk'ın rızası için kurban oldu. Bu çok açık bir delildir ki; tağutun yapay kulları, yeni neslin zihinlerini etkilemeye muktedir değildir.

Bu genç adam açıkça konuşarak aynı yaşlardan onlarca, yüzlerce Müslüman'ın görüşünü dile getirdi ve camideki konuşmasının ardından Kadırov çetesi tarafından derhal tutuklanışı, binlercesini sözlerinde ve amellerinde cesaretlendirecektir. Yalanlar, korku ve zorbalık, bazı insanları bir süre için felce uğratabilir. Fakat bunlar tüm bir milleti ebediyen yıldırmaya muktedir değildir.

İkinci Rus-Çeçen Savaşı'nın tabiatı, Putin tarafından açıklandı: "Ben, onların Allah'ıyla savaşacağım!" İkinci savaşın birincisinden oldukça farklı olduğu gerçeği, Amerikan "Liberty-Özgürlük" Radyosu tarafından da belirtildi. Liberty, birinci savaşta cephenin Çeçen tarafına çok fazla yer ayırıyordu. Fakat ikinci savaşın başlangıcında bir muhabirleri, İçkerya Enformasyon Bakanı Movladi Udugov'a bir telefon sohbetinde dedi ki: "Hayır Movladi, sizi önceki savaşta olduğu yere koyamayız. Bu, farklı bir savaş..."

Ve bu, gerçekten farklı bir savaş. Bu, sadece Çeçen bağımsızlığına karşı değil baştan sona Kafkasya'da İslam dinini yok etmeyi amaçlayan bir Rus savaşıdır. Aynı zamanda bu, bir dinler arası savaş değildir. Bunun için iki din arasında çatışma olması gerekir. Fakat bizim olayımızda, bir tarafta İslam dini vardır, diğer yandan Rusya tarafında ise ateizm ve paganizm vardır.

Bugün Kafkasya, İslam'a karşı bir savaş bölgesidir. Camiler, hakikatin idam edildiği yerler haline geldiler. Gerçeği söyleyen Müslümanlara koruma sağlamıyorlar. Oralarda, hakikatler anlatılmıyor. Böyle camilerde sadece iktidar rejimin genel çizgisi doğrultusunda vaazlar veriliyor. Ve bu propaganda dan kuşkusu olan Müslümanlar, direkt camide tutuklanır ve iz bırakmadan kaybolurlar. Yahut insanlar onları, kırılmış kollar ve bacaklarla "terörist" olarak damgalanmış olarak bulurlar.

Radyo Liberty'nin dediği gibi bu, ayrı bir savaştır. Putin ve ordusu, Allah'a karşı bir savaş sürdürüyorlar. Fakat bu, onların seçimi ve bu seçim, uğursuz imparatorluğun sonunu öngörüyor. Rusya'nın bu savaştaki bozgunu, an meselesi. Müslümanların çok zamanları var fakat Rusya'nın çok az...

Danilbek Elihanov

(Yusuf Ibrahim)

Kavkaz Center